Powstał ekoplastik ze… spermy!

Chińscy naukowcy opracowali ekologiczną alternatywę dla plastiku. Nie byłoby w niej nic zaskakującego, gdyby nie materiał, z jakiego powstała, czyli nasienie łososia. Ekoplastik ten jest łatwy do recyklingu, a jego produkcja wymaga niewielkiej ilości energii. 

Informacja o opracowaniu bioplastiku pojawiła się w listopadzie w „Journal of the American Chemical Society”. Przyjazną dla środowiska alternatywę plastiku wynaleźli naukowcy z uniwersytetu w mieście Tiencin w Chinach. Połączyli oni dwie krótkie nici DNA łososia z substancją chemiczną pochodzącą z oleju roślinnego. Rezultatem jest żelowata, gąbczasta substancja zwana hydrożelem. Substancja ta jest następnie formowana w różne kształty i liofilizowana w celu usunięcia wilgoci. Dzięki temu procesowi nabiera bardziej stałej konstystencji.

Ekoplastik z nasienia ryby

Nowy materiał ma wiele zalet. Przede wszystkim jego produkcja wymaga niewielkiej ilości energii i powoduje 97 proc. mniej emisji CO2 niż tradycyjny plastik. Ponadto, jest łatwy w recyklingu – wystarczy zanurzyć go w wodzie, by przekształcił się z powrotem w hydrożel. Oznacza to, że można go wielokrotnie formować w różne kształty. Co więcej, ekoplastik z Chin jest całkowicie biodegradowalny – może bowiem zostać rozłożony przez enzymy trawiące DNA.

Przeczytaj także: Liście bananowca zamiast plastiku

Zaleta, ale i wada

Niestety, to co jest zaletą plastiku z nasienia łososia, jest również jego wadą. Wyprodukowane z niego przedmioty nie mogą wchodzić w kontakt z wodą. Do tej pory Chińczycy stworzyli z ekoplastiku m.in. kubek i puzzle- te ostatnie można utrzymywać w stanie suchym, co jednak z kubkiem? Naukowcy twierdzą, że można dodać do ich plastiku wodoodporne powłoki, te jednak utrudniłyby recykling. Przekonują jednocześnie, że opracowana przez nich substancja wciąż może być użyteczna – bez problemu można ją wykorzystywać do produkcji np. elektroniki, która wręcz nie może mieć kontaktu z wodą.

Biodegradowalne tworzywa sztuczne zostały już stworzone z materiałów takich jak skrobia kukurydziana i algi. Ich produkcja wymaga jednak dużo energii, same materiały natomiast są dość trudne do recyklingu.